Stanisław Myssak

miniatura

Funkcja pełniona w trakcie powstania: brak danych

{ur. 08.01.1897}, Prochy /naRudzie/ k. Wielichowa

{zm .09.11.1966}, Rakoniewice

Imię i Nazwisko ojca: Franciszek Augustyn Myssak

Imię i Nazwisko matki: Rozalia z d. Kupsch

Miejsce pochówku: Rakoniewice - cmentarz parafialny

 

 

Stanisław Myssak (1897-1966). Pochodził z rodziny tradycyjnie związanej z zawodem leśnika. Ur. 8.01.1897 w Prochach /na Rudzie/ k. Wielichowa. Syn Franciszka Augustyna Myssaka - wówczas leśniczego w miejscowym majątku hr. Broel-Platera, a od ok. 1900 r. do połowy lat trzydziestych ubiegłego wieku leśniczego w dobrach Marcelego hr. Czarneckiego w Rakoniewicach - oraz Rozalii z d. Kupsch.

Starszy, przyrodni, brat inż.leśnika Józefa Myssaka, który jako p.por. rezerwy WP został zamordowany w Katyniu. 

W istocie samouk. Po ukończeniu w 1910 roku siedmioklasowej szkoły powszechnej w Rakoniewicach uczył się zawodu przy ojcu.

Przez jakiś czas kształcił się jako rusznikarz w Poznaniu. Od początku października 1914 do końca lipca 1916 roku pracował jako robotnik w Berlinie. Od 1 sierpnia 1916 do 20 grudnia 1918 roku służył w wojsku niemieckim. Od 4 stycznia 1919 jako powstaniec wielkopolski (w artykule Jana Woźniaka relacja St. Myssaka o wypadzie powstańców na Nowe Kramsko); a potem w Wojsku Polskim: w 2 Pułku Strzelców Wielkopolskich przemianowanym na Krotoszyński 56 p.p. 16.07.1921 zwolniony do rezerwy w stopniu plutonowego.

Od 1923 pracował w lasach majątku Rakoniewice, z którymi związał się do końca swego życia.

W latach 1923-24 odbył dziewięciomiesięczny kurs w Państwowej Szkole dla Leśniczych w Margoninie. W 1936 roku (?) przejął po ojcu leśnictwo Rakoniewice. Tu, w leśniczówce spędził okres wojny 1939 - 45 pomagając ukrywającym się wówczas przed władzami okupacyjnymi. W 1945 roku mianowany leśniczym Lasów Państwowych w Rakoniewicach. Przeszedł na emeryturę w roku 1964.

Trafnie zapisał jego bratanek Tomasz Myssak na odwrociu dawnej fotografii: "Był starym kawalerem i myśliwym; lubił towarzystwo. Był człowiekiem znanym i lubianym w ówczesnym powiecie wolsztyńskim". Dom, w którym gospodarzyły dwie niezamężne jego siostry stał się niezapomnianym miejscem wakacyjnych spotkań całej szerokiej rodziny. A dziś - nieistniejący - jest żywą rodzinną mitologią. 

Zmarł 9.11.1966 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Rakoniewicach.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

Wojciech Lipowicz


 

Materiały archiwalne w zbiorach bratanka Tomasza Myssaka zam.w Stawiszynie.

Informacje Edwarda Laskowskiego – regionalisty z Rakoniewic.

Jan Woźniak, Wypad na Kramsko Nowe. „Głos Wolsztyński” 1965, nr 157, s. 4.

R.L.Borowy, Zasłużeni leśniczowie poznańscy. „Las Polski” 1965 nr 18, s. 2.

Ks. Władysław Pawelczak, Zenon Molski, Rakoniewice w latach okupacji 1939 – 1945. Poznań 1992, s. 28, 49 i 58.

Stanisław Myssak W: Powstańcy Wielkopolscy. Biogramy uczestników Powstania Wielkopolskiego 1918-1919. Tom IV. Pod redakcją Bogusława Polaka. Poznań 2008, s. 125-126.