Tablica w Stefanowie

(źródło informacji: ZENON MATUSZEWSKI, UPAMIĘTNIENIE POWSTAŃCÓW WIELKOPOLSKICH W MIEŚCIE I GMINIE ZBĄSZYŃ. dr. ZDZISŁAWOWI KOŚCIAŃSKEMU niestrudzonemu propagatorowi historii Powstania Wielkopolskiego. (w: ) INTERNETOWY KANTOR WYDAWNICZY MUZEUM REGIONALNEGO ZIEMI ZBĄSZYŃSKIEJ I REGIONU KOZŁA W ZBĄSZYNIU „SZKICE ZBĄSZYŃSKIE” - luty 2010)

Z inicjatywy sołtysa Marka Sołtysika odsłonięta została 14.02.2006 roku tablica  (projekt i wykonanie Marek Woźniak) ku pamięci Powstania Wielkopolskiego i mieszkańców Stefanowa w nim walczących, na ścianie obecnej świetlicy wiejskiej. Tablicę odsłonili Rafał Suchorski – Burmistrz Zbąszynia w towarzystwie Marka Sołtysika, poświęcił proboszcz zbąszyński ks.Zbigniew Piotrowski. świetlica wiejska powstała jako budynek „Domu Strzeleckiego” imienia Marszałka J.Piłsudskiego w1933 roku z inicjatywy bardzo prężnie działającego Towarzystwa Powstańców i Wojaków im płk. hr. Ignacego Mielżyńskiego w Stefanowie. Towarzystwo to powstało 9 sierpnia 1924 roku i podjęło inicjatywę budowy pomnika poległym powstańcom spoczywającym na cmentarzu w Nowej Wsi (odsłonięcie i poświęcenie 3 lipca 1927 roku) oraz „Domu Strzeleckiego” w Stefanowie jako hołd wdzięczności za odzyskanie niepodległości, do której walnie przyczynili się Powstańcy Wielkopolscy i 25 lecia istnienia Związku Strzeleckiego. Podczas remontu świetlicy wiejskiej natrafiono na akt erekcyjny jej powstania. Oto jego treść (Jan Janowski, „Zbąszynianin” nr 6, 2000): „Działo się to dnia 20 sierpnia 1933 r. w Stefanowie pow. nowotomyskiego, kiedy Prezydentem Rzeczpospolitej był prof. Ignacy Mościcki, ministrem wojny Pierwszy Marszałek Polski Józef Piłsudski, Prymasem Polski ks. Kardynał A.Hlond, premierem rządu Jędrzejewicz, wojewodą poznańskim – hr. R. Raczyński, d-cą D.O.K. VII generał Frank, prezesem zarządu głównego Z. Strzeleckiego mecenas Paschalski, komendant główny Z.S. ppłk. dyplom. Rusin, starosta powiat. dr Cichowski, prob. tutejszej parafii – ks. dziekan Płotka, wójtem obwodu zbąszyńskiego – Musiał  Franciszek. Ku upamiętnieniu 25 – lecia istnienia Związku Strzeleckiego zostaje niniejszy „Dom Strzelecki” pobudowany na ziemi ofiarowanej przez prezesa miejscowego Oddziału Z.S. wójta obw. Zbąszyń Musiała Fr. Z fundacji dobrowolnych datków Komitetu Honorowego, Organizacji Strzeleckich oraz innych i obywatelstwa. Uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego pod powstający „Dom Strzelecki” imienia Marszałka J. Piłsudskiego dokonał protektor budowy Starosta Powiatowy – dr Cichowski w obecności członków Komitetu Honorowego, Oddziałów Strzeleckich, Towarzystw i okolicznej ludności. Niech więc zawsze w domu tym panuje radosna i słoneczna praca naszej młodzieży w odrodzonej Polsce! Niech dom ten stanie się „kuźnią” ducha narodowego, z której niewątpliwie wyjdą obywatele świadomi swoich czynów i obowiązków względem ukochanej Ojczyzny! Niech tworzą Polskę potężną i mocarstwową jaką wymarzył w latach niewoli w gorącym swem sercu Wódz i Wskrzesiciel Jej – Józef Piłsudski”. Budowa domu postępowała bardzo szybko i już 8 października 1933 roku odbyło się jej otwarcie i poświęcenie. Towarzystwo Powstańców i Wojaków w Stefanowie posiadało także swój sztandar, który w 1939 roku dostał się w ręce hitlerowców i trafił do piwnic siedziby Gestapo w Poznaniu (daw. Dom Żołnierza). Stąd, pracujący tu powstaniec Feliks Wysiadło, wyniósł go z narażeniem życia i ukrył go na strychu domu przy ul. Grunwaldzkiej 248, gdzie mieszkał. Po aresztowaniu jego syna, bojąc się rewizji, umieścił sztandar w ołowianym pojemniku i zakopał w przydomowym ogrodzie. Po wojnie odnaleziony trafił do zbiorów Wielkopolskiego Muzeum Wojskowego w Poznaniu 19 stycznia 1978 roku (Jan Janowski, „Zbąszynianin” nr 6, 1999). Opis sztandaru w: Łuczak Jarosław, Chorągwie weteranów Powstania Wielkopolskiego 1918-1919. „Strona główna: pośrodku ciemnoczerwonego pola Orzeł Biały w locie, haftowany srebrzystymi i złocistymi (dziób i szpony) nićmi z otwartą koroną haftowaną złocistym bajorkiem, bezbarwnymi szklanymi koralikami i złocistymi kulkami. Pazury szponów haftowane nićmi amarantowymi. Pod orłem napis „ZA WOLNOŚĆ” haftowany złocistym, łamanym bajorkiem. W czterech rogach płatu identyczne ozdobniki o motywie częściowo roślinnym, haftowane barwnymi (w tonacji zielono – brązowo – czerwonej) nićmi jedwabnymi, konturowane złotymi nićmi. Zszyty z dwóch poziomych brytów identycznych materiału, szew w połowie płatu. Wzór odwrócony o 180 stopni i przesunięty o 5 cm. Strona odwrotna: na białym polu wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej haftowany barwnymi, srebrzystymi i złocistymi nićmi, z aplikowanymi brązowym atłasem aureolami, zdobiony koralikami z barwionego szkła. Wokół aureol 12 gwiazdek z podobnych koralików. Z boków wizerunku wychodzą po trzy haftowane złotymi nićmi promienie. Przed wizerunkiem, lekko nań zachodzące, na tle haftowanych srebrzystymi (głównie), złocistymi (oprawy i opłotki rękojeści) dwóch skrzyżowanych szabel czapka związkowa haftowana srebrzystymi (denko, otok, sprzączki na podpince), czarnymi (daszek, podpinka) nićmi. Orzeł na czapce haftowany złocistym bajorkiem, natomiast wypustki i trefl ciemnoczerwonymi nićmi jedwabnymi. Nad wizerunkiem również złocistymi nićmi „TOW. POWSTAŃCÓW I WOJAKÓW”. Na dole podobną techniką i materiałem, lecz w poziomie, „JM.JG. HR. MIELŻYŃSKIEGO W STEFANOWIE”. W czterech rogach inne nią na stronie głównej ozdobniki o motywie roślinnym haftowane nićmi srebrzystymi oraz jedwabnymi o zielono – brązowo – czerwonej tonacji barw. Ozdobione przejrzystymi koralikami z dwóch brytów identycznej tkaniny, zeszytych w połowie wysokości. Wzór przesunięty o 3 cm.